Ճանաչենք Արագածոտնի մարզի մեծերին-Գևորգ (Ժորա) Հակոբյան
Գևորգ (Ժորա) Բարսեղի Հակոբյանը հայ մանկավարժ, գրող և մշակութային գործիչ է, որը ծնվել է 1932 թվականին Հայկական ԽՍՀ Թալինի շրջանի Վերին Սասնաշեն գյուղում: Նա երկար տարիներ հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել իր հայրենի գյուղում՝ իր անգնահատելի նպաստը բերելով սերունդների կրթությանն ու պատշաճ դաստիարակությանը:
Մանկավարժական աշխատանքին զուգահեռ, Գևորգ Հակոբյանը ծավալել է բեղուն գրական ու երաժշտական-մշակութային գործունեություն: Նրա գեղարվեստական ակնարկներն ու պատմվածքները պարբերաբար տպագրվել են հանրապետական մամուլում: Իր կնոջ հետ միասին նա հիմնադրել է «Ծովասար» մանկական երգչախումբը, ինչպես նաև մշակել է ժողովրդական ու ազգագրական սիրված երգեր, այդ թվում՝ «Մարաթուկ Աստվածածին», «Գըթելեր» և «Սասնա հարսներ» ստեղծագործությունները:
Նրա վաստակի առանձնահատուկ ու նշանավոր էջերից է «Քելե, լաո, քելե երթանք մեր երկիր» երգը: 1988 թվականի Արցախյան շարժման թեժ օրերին այն առաջին անգամ հնչեց Ազատության հրապարակում, ապա հասավ Արցախ՝ դառնալով ազատագրողների ու հայրենիքի պաշտպանների ոգեշնչման և մարտական ոգու հզոր աղբյուր:
Գրողի գրչին են պատկանում մի շարք արժեքավոր գրքեր: 1984 թվականին լույս է տեսել նրա «Չհասցրեց լուսանկարվել» փաստագրական ակնարկների ժողովածուն, ինչպես նաև Երևանում հրատարակված «Արտենի սարի ստորոտին» ակնարկը: 1988 թվականին «Արևիկ» հրատարակչությունը տպագրել է նրա «Ծովասարի կակաչները» վեպը: Հետագա տարիներին հրատարակվել են նաև «Մի տար զմեզ ի փորձություն» պատմվածքների ժողովածուն (1990 թ., Երևան) և «Քելե, Լաո» բանաստեղծությունների ժողովածուն (2002 թ., Երևան):
Նա այն մարդկանցից էր, ով սերունդներին կտակեցին հայրենի հողին կապված մնալու, պայքարելու և ազգային արժեքները բարձր պահելու անմար պատգամը։